به مناسبت اول مه ١٤٠٠، تاکید بر چند ویژگی بیانیه های کارگری – محمد آسنگران

کارگری

بیانیه های که فعالین و تشکلهای کارگری که تا کنون منتشر شده اند نکات زیادی را به عنوان ادعانامه خود اعلام کرده اند. اینجا میخواهم به چند مورد از برجسته ترین نکاتی که در بیانیه هایی کارگری به مناسبت اول مه ١٤٠٠ تا کنون منتشر شده است بپردازم: اعلام اینکه طبقه کارگر یک طبقه جهانی است و اتحاد و همبستگی جهانی این طبقه مورد تاکید بوده است از مواد همه بیانیه ها است. نقد سرمايه و به مصاف طلبيدن نظام سرمايه دارى و نفى استثمار و تبعیض براى رهايى انسان از جامعه طبقاتی موجود در اول مه امسال برجسته تر از سالهای قبل خودنمایی میکند. بیانیه های کارگری امسال آشکارتر از هميشه با پرچم سرخ و با پرچم ضد سرمایه داری ادعانامه جنبش کارگری ایران علیه نظام حاکم را نمایندگی کرده است. پرچمى که نه توهمى به سرمايه ملى دارد و نه رنگ و بوى وطنى دارد. علیه تفرقه افکنی گرایشات بورژوایی و در تقابل با قوم پرستى و ناسيوناليسم ایرانی بر اتحاد طبقاتی تاکید کرده اند. مليت و مذهب در این بیانیه ها جایی ندارد. يک بار ديگر جنبش کارگری نشان داد که آرزوها و آرمانهای جامعه تحت ستم ایران را نمایندگی میکند.
اين جنبشى که در ايران پا به ميدان گذاشته است، بخشی از جنبش جهانى طبقه کارگر است. کارگران رسماً و علناً در قطعنامه هايشان اعلام کرده اند که تفاوتهای ملي، نژادی، رنگ پوست، مذهب و جنسيت عواملی هستند که بورژوازی برای تفرقه انداختن در جنبش کارگری آنها را باد میزند.
تدارک و آمادگى فعالين کارگرى براى اول مه!
از حدود دو ماه قبل از روز جهانى کارگر ما شاهد جنب و جوش فعالين کارگرى براى استقبال از اين روز بوديم. در اکثر مراکز کارگرى، فعالين و رهبران عملى بحث چگونه و کجا برگزار کردن مراسمهاى اول مه را شروع شد. همانند سالهای گذشته تاکید این بود که مراسمهاى اول مه امسال بايد مستقل از خانه کارگر و عوامل دولتى باشد. بطور ویژه ای بر اتحاد و همبستگی طبقاتی و در هماهنگی با معلمان و پرستاران و بازنشستگان و همه اقشار تحت ستم تاکید شد.
فعالين کارگرى بويژه کارگران راديکال و سوسياليست تلاش کردند که گرايشات ديگر را هم قانع کنند سياست راديکالى را در پيش گيرند. بیانیه ها نشان میدهد که تا حدود زيادى در اين امر موفق شده اند. چناچه کل بیانیه هایی که تا کنون به مناسبت اول مه منتشر شده اند سياستی رادیکال ضد سرمایه داری و چپ را نمایندگی میکنند. علاوه بر اين آنجا که گرايشات ديگر با خط و سياست ديگرى تداعى ميشدند پرچم شان کم رنگ و يا بيرنگ گرديد. رادیکالیسم ضد سرمایه داری در جنبش کارگری و به طبع در جامعه ایران و در جنبشهای اعتراضی چنان جایگاه و قدرتی پیدا کرده است که گرایشات سازشکار رفرمیست و خرده بورژوایی نتوانستند تاثیر جدی بر خط و سیاست حاکم بر بیانیه ها و قطعنامه داشته باشند.
امروز حتی سران رژيم اسلامى و نيروهاى راست و ناسیونالیست اپوزیسیون هم نميتوانند از حضور برجسته و تاثیر گذار جنبش ضد سرمایه داری چشم بپوشند و هر کدام به نوبه خود تلاش میکنند مانع رشد این گرایش شوند. جمهوری اسلامی نه تنها با سرکوب و ارعاب، بلکه از نظر سیاسی افراد شاخص خود را به جلو صحنه آورده است که بگویند آنها هم از اوضاع فعلی راضی نیستند. تا جایی که ضرغامی خود را دوست دار چگوارا میداند و از شعار نان، مسکن آزادی حرف میزند و خانم شیرین عبادی از وجود آلترناتیو در جامعه ایران میگوید و کارگران هفت تپه را نمونه وجود این آلترناتیو میداند و رضا پهلوی از قدرت و نفوذ سوسیالیستها میگوید و بخشی از جریانات راست تحت عنون “نه به جمهوری اسلامی” با پز سوسیال دمکراسی حضور سیاسی خود را تزیین میکنند. همه این تحولات ناشی از قدرت و نفوذ برجسته گرایش چپ و سوسیالیست جنبش کارگری است.
همچنانکه قبلا هم تاکید کرده ام شک نداشته باشید فردا وقتیکه جمهوری اسلامی ضعیف تر بشود و جنبش کارگری با قدرت بیشتری به میدان بیاید، بخشی از سران سپاه هم با پرچم “نه به جمهوری اسلامی” و همانند ضرغامی مدافع نان، مسکن، آزادی خواهند شد.
اما جنبش کارگری و فعالین و رهبران این جنبش این ترفندها را میشناسند. کمونیستهای کارگری میدانند که بورژوازی خوش قلب در ایران نداریم. میدانند بورژوازی دمکرات نداریم. میدانند که همه گرایشات بورژوایی با هر شعار و پرچمی که به میدان بیایند منفعت طبقه خود را نمایندگی میکنند. جنبش کارگری فقط با برچم آزادی و برابری یعنی سوسیالیسم میتواند به اهداف و آرمانهای خود برسد. آرمان رهایی انسان برپایی جامعه ای آزاد و برابر و عاری از هر نوع تبعیض است و جنبش کارگری پیشتاز و پرچمدار این آرمان است.
زنده باد اول مه! زنده باد اتحاد و همبستگی جنبش کارگری!
محمد آسنگران
۲۷ آپريل ۲۰۲۱