دو مطلب از ناصر بابامیری

‏برآورد سود اضافی آمریکا از بازار انرژی در ۶۰ روز جنگ (نفت، میعانات، فرآورده‌ها و گاز طبیعی) حدود ۵۰ میلیارد دلار میباشد که تقریبا ۲ برابر هزینه جنگی اعلامی پنتاگون تا کنون میباشد. ‏✍️ عبداله باباخانی

مقالات

‏آنچه از این برآورد برمی‌آید، نه فقط یک عدد، بلکه یک واقعیت ساختاری است: اقتصاد انرژی آمریکا به‌گونه‌ای تنظیم شده که در شرایط شوک قیمتی، علی‌رغم تداوم واردات نفت، تراز نهایی آن مثبت باقی می‌ماند. به بیان ساده، در حالی‌که بسیاری از کشورها در دوره‌های بحران انرژی با افزایش هزینه مواجه می‌شوند، ایالات متحده قادر است از همین بحران، ده‌ها میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد کند، ترکیبی از تولید بالا، صادرات قابل توجه و مزیت در بازارهای LNG و مایعات گازی.

‏✍️ اعداد در این گزارش را از منابع مختلف جمع آوری و راستی آزمایی کرده ام.

 

‏افزایش تنش‌های ژئوپلیتیک در یک بازه حدوداً ۶۰ روزه، منجر به جهش قابل توجه قیمت نفت، گاز و فرآورده‌های نفتی شد. در چنین شرایطی، ساختار انرژی آمریکا، به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده ترکیبی نفت و گاز جهان، به‌گونه‌ای است که می‌تواند از این شوک قیمتی منتفع شود. برای سنجش این منفعت، تولید، واردات، صادرات و تبدیل انرژی (پالایش) هم‌زمان دیده می‌شود تا از خطای دوباره‌شماری جلوگیری شود.

‏در این برآورد، چند فرض کلیدی در نظر گرفته شده است:
‏- قیمت نفت خام به‌طور متوسط ۴۰ دلار به ازای هر بشکه افزایش یافته

‏- قیمت میعانات و مایعات گازی (NGL) حدود ۲۲ دلار در هر بشکه رشد داشته

‏- قیمت گاز طبیعی در بازارهای صادراتی حدود ۴ دلار به ازای هر MMBtu افزایش یافته و صادرات LNG آمریکا نیز حدود ۳۰ درصد بیشتر شده است.

‏دوره محاسبه نیز ۶۰ روز در نظر گرفته شده است.

‏بر اساس داده‌های عملیاتی، تولید نفت خام آمریکا در این دوره حدود ۱۳.۴ میلیون بشکه در روز بوده که در مجموع به حدود ۸۰۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز می‌رسد. در همین بازه، واردات نفت حدود ۶.۲ میلیون بشکه در روز (معادل ۳۷۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز) و صادرات نفت خام حدود ۴.۲ میلیون بشکه در روز (معادل ۲۵۰ میلیون بشکه) برآورد می‌شود.

‏در کنار نفت خام، تولید میعانات و مایعات گازی نیز حدود ۶.۵ میلیون بشکه در روز بوده که طی ۶۰ روز به حدود ۳۹۰ میلیون بشکه می‌رسد؛ از این میزان، حدود ۳ میلیون بشکه در روز (۱۸۰ میلیون بشکه در کل دوره) صادر شده است.

‏در بخش پالایش، خوراک ورودی پالایشگاه‌ها حدود ۱۷.۵ میلیون بشکه در روز برآورد می‌شود که طی ۶۰ روز به حدود ۱۰۵۰ میلیون بشکه می‌رسد. از این میزان، حدود ۹۹۰ میلیون بشکه فرآورده نفتی تولید شده و نزدیک به ۶ میلیون بشکه در روز (۳۶۰ میلیون بشکه در ۶۰ روز) به بازارهای جهانی صادر شده است.

‏در حوزه گاز طبیعی نیز صادرات پایه LNG آمریکا حدود ۱۲ میلیارد فوت مکعب در روز بوده که با رشد ۳۰ درصدی، افزایش محسوسی در حجم صادرات ایجاد کرده است.

‏بر مبنای این تراز کمی، اثر مالی افزایش قیمت‌ها قابل محاسبه است. افزایش ۴۰ دلاری قیمت نفت، بر کل تولید ۸۰۰ میلیون بشکه‌ای، حدود ۳۲ میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد می‌کند. در مقابل، همین افزایش قیمت برای واردات ۳۷۰ میلیون بشکه‌ای، حدود ۱۵ میلیارد دلار هزینه اضافی تحمیل می‌کند.

‏از سوی دیگر، صادرات ۲۵۰ میلیون بشکه نفت خام با همین افزایش قیمت، حدود ۱۰ میلیارد دلار درآمد بیشتر به همراه دارد.

‏در بخش میعانات و مایعات گازی، با فرض افزایش متوسط ۲۲ دلاری، تولید ۳۹۰ میلیون بشکه‌ای حدود ۸.۵ میلیارد دلار ارزش افزوده ایجاد می‌کند.

‏در حوزه فرآورده‌های نفتی نیز، علاوه بر افزایش قیمت نفت، رشد حاشیه سود پالایش (crack spread) در نظر گرفته شده و به‌صورت محافظه‌کارانه، اثر خالص ۲۰ دلار به ازای هر بشکه برای صادرات فرآورده فرض شده است؛ در نتیجه، صادرات ۳۶۰ میلیون بشکه‌ای فرآورده‌ها حدود ۷ میلیارد دلار سود اضافی ایجاد می‌کند.

‏در بخش گاز طبیعی، افزایش قیمت ۴ دلاری بر صادرات پایه LNG (۱۲ Bcf/d) طی ۶۰ روز، حدود ۲.۹ میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد می‌کند. همچنین افزایش ۳۰ درصدی حجم صادرات (۳.۶ Bcf/d) با قیمت‌های جدید، حدود ۲.۶ میلیارد دلار دیگر به این رقم می‌افزاید. بنابراین مجموع سود اضافی در بخش LNG حدود ۵.۵ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

‏با جمع‌بندی همه این اجزا و در نظر گرفتن اثر هم‌زمان تولید، واردات، صادرات و پالایش، سود خالص ناشی از شوک قیمتی انرژی برای آمریکا در این بازه ۶۰ روزه، در حدود ۴۵ تا ۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

‏این عدد صرفاً منعکس‌کننده اثر مستقیم افزایش قیمت و تغییر حجم تجارت است و شامل منافع ثانویه مانند رشد ارزش شرکت‌های انرژی، سود بازارهای مالی، یا قراردادهای بلندمدت صادراتی نمی‌شود.

‏آنچه از این برآورد برمی‌آید، نه فقط یک عدد، بلکه یک واقعیت ساختاری است: اقتصاد انرژی آمریکا به‌گونه‌ای تنظیم شده که در شرایط شوک قیمتی، علی‌رغم تداوم واردات نفت، تراز نهایی آن مثبت باقی می‌ماند. به بیان ساده، در حالی‌که بسیاری از کشورها در دوره‌های بحران انرژی با افزایش هزینه مواجه می‌شوند، ایالات متحده قادر است از همین بحران، ده‌ها میلیارد دلار درآمد اضافی ایجاد کند، ترکیبی از تولید بالا، صادرات قابل توجه و مزیت در بازارهای LNG و مایعات گازی.

‏📍 اعداد در این گزارش را از منابع مختلف جمع آوری و راستی آزمایی کرده ام.